ผลการประยุกต์ใช้แนวคิดแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการป้องกันการบาดเจ็บ ในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่เคลื่อนย้ายผู้ป่วย โรงพยาบาลพหลพลพยุหเสนา จังหวัดกาญจนบุรี

ผู้แต่ง

  • พรสันติ์ ชนะดวงใจ หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาการจัดการระบบสุขภาพ)
  • จีระศักดิ์ ทัพผา หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี
  • จำเนียร วงษ์ศรีแก้ว หลักสูตรสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต คณะสหเวชศาสตร์ มหาวิทยาลัยปทุมธานี

คำสำคัญ:

แบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพ, พฤติกรรม, การป้องกันการบาดเจ็บ, การปฏิบัติงาน

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อเปรียบเทียบความรู้ในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่เคลื่อนย้ายผู้ป่วย 2) เพื่อเปรียบเทียบการรับรู้ตามแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพของเจ้าหน้าที่เคลื่อนย้ายผู้ป่วย 3) เพื่อเปรียบเทียบพฤติกรรมในปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่เคลื่อนย้ายผู้ป่วย ก่อนและหลังการประยุกต์ใช้แนวคิดแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการป้องกันการบาดเจ็บในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่เคลื่อนย้ายผู้ป่วย โรงพยาบาลพหลพลพยุหเสนา จังหวัดกาญจนบุรี โดยประยุกต์ใช้แนวคิดแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพเป็นกรอบแนวคิดในการวิจัย เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย คือ เจ้าหน้าที่เคลื่อนย้ายผู้ป่วย โรงพยาบาลพหลพลพยุหเสนา จังหวัดกาญจนบุรี ทั้งเพศหญิงและชาย ที่มีอายุระหว่าง 20-60 ปี จำนวน 30 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบกิจกรรมแนวคิดแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพในการทดลอง และแบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลสถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Paired Samples t-test
ผลการศึกษา พบว่า กลุ่มตัวอย่างมี 1) ความรู้ในการปฏิบัติงาน หลังการประยุกต์ใช้แนวคิดแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการป้องกันการบาดเจ็บในการปฏิบัติงาน สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 2) การรับรู้ตามแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพ หลังการประยุกต์ใช้แนวคิดแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการป้องกันการบาดเจ็บในการปฏิบัติงาน สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ 3) พฤติกรรมการป้องกันการบาดเจ็บในการปฏิบัติงานหลังการประยุกต์ใช้แนวคิดแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการป้องกันการบาดเจ็บในการปฏิบัติงาน แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กาญจนา ศรีสุวรรณจิตต์ (2562). การประยุกต์คำแนะนำงานยกของ NIOSH ในการปรับปรุงอุปกรณ์เคลื่อนย้ายผู้ป่วยในโรงพยาบาลแห่งหนึ่ง จังหวัดชลบุรี.

กิตตินันท์ อินทรานนท์ (2559). การยศาสตร์ (Ergonomics). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

กลุ่มอาชีวอนามัย สำนักโรคจากการประกอบอาชีพและสิ่งแวดล้อม. (2560). แนวทางการจัดบริการอาชีวอนามัยให้กับแรงงานในชุมชนด้านการยศาสตร์ สำหรับเจ้าหน้าที่หน่วยบริการสุขภาพปฐมภูมิ.

เกรียงไกร บุญญูประภา,จุฑารัตน์ จิโน. (2560). ท่าทางการทำงานที่เป็นอันตรายและอาการผิดปกติทากล้ามเนื้อและโครงสร้างอันเกี่ยวเนื่องจากการทำงานของพนักงานเปล โรงพยาบาลนครพิงค์ จังหวัดเชียงใหม่. ในวารสารสาธารณสุขล้านนา, 15(1), 35-46.

กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณะสุข. (2561). สถานการณ์โรคและภัยสุขภาพจากการประกอบอาชีพและสิ่งแวดล้อม ปี 2561.

จันจิราภรณ์ วิชัย,สุนิสา ชายเกลี้ยง. (2557). การประเมินความเสี่ยงทางการยศาสตร์ ในพนักงานที่มีการยกเคลื่อนย้ายวัสดุ. ใน KKU Res. J, 19(5), 708-719.

พุทธมาศ ส่งคืน, จตุพร เหลืองอุบล และสุทธิศักดิ์ แก้วแกมจันทร, (2561). ผลของโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพต่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเสี่ยงจากการใช้สารเคมี กำจัดศัตรูพืชของเกษตรกรปลูกข้าวนาปรัง ตำบลเพี้ยราม อำเภอเมือง จังหวัดสุรินทร์

ชื่นกมล สิทธิยอดยิ่ง (2565). แบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดูแลตนเองเพื่อป้องกันโรคหลอดเลือดสมองของผู้ป่วยความดันโลหิตสูงที่ไม่สามารถควบคุมได้ โรงพยาบาลนภาลัย จังหวัดสมุทรสงคราม. ในวารสารศาสตร์สุขภาพและการศึกษา, 2(2), 46-60.

ณินญาภร ใจยอด, อนุกูล มะโนทน. (2566). ประสิทธิผลการประยุกต์แนวคิดแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพในการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการลดภาวะโรคอ้วนของบุคลากรโรงพยาบาลสุโขทัย อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย. ในวารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน, 9(1), 54-68.

รุ่งรัตน์ สุขะเดชะ, วริศรา ปั่นทองหลาง. (2564). ผลของโปรแกรมส่งเสริมการจัดการตนเองและการมีส่วนร่วมของครอบครัวต่อพฤติกรรมสุขภาพและค่าความดันโลหิตในผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูงที่ควบคุมไม่ได้. ในวารสารมหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล, 34(2), 71-86.

วิลาวัลย์ นะกูลวงศ์, พชฎ นรสิงห์, เพ็ญนภา ภู่กันงาม และคณะมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา (2558). อาการบาดเจ็บของกระดูกและกล้ามเนื้อของพนักงานเปลและพนักงานบริการหอผู้ป่วยในโรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา.

สถาบันสงเสริมความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดลอมในการทำงาน (องคการมหาชน). (2566). การศึกษามวลอ้างอิงสำหรับการพิจารณาขีดจำกัดน้ำหนักยกที่แนะนำให้ทำงานได้ด้วยแรงกาย ของคนหนึ่งคนในกลุ่มคนงานผู้เยาว์. สำนักวิจัยและพัฒนา.

สุรภา เอียดนุช และพชรกมล กลั่นบุศย์. (2563). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความเครียดจากการทำงานของพนักงานสำนักงานในโรงงานผลิตอาหารแห่งหนึ่ง จังหวัดปทุมธานี. ในวารสารวิจัยและนวัตกรรมทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 2(2), 59-73.

อุทัย แก้วกลม และณัฐพล ทนุดี. (2564). ผลของโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพด้านการยศาสตร์ ต่อการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมเพื่อลดความเสี่ยงต่อการเกิดโรคกล้ามเนื้อและกระดูกในกลุ่มแรงงานเย็บเสื้อผ้าโหล กรุงเทพมหานคร. ในวารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 ขอนแก่น, 28(2), 31-40.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-02-18

รูปแบบการอ้างอิง

ชนะดวงใจ พ., ทัพผา จ., & วงษ์ศรีแก้ว จ. (2026). ผลการประยุกต์ใช้แนวคิดแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพต่อพฤติกรรมการป้องกันการบาดเจ็บ ในการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่เคลื่อนย้ายผู้ป่วย โรงพยาบาลพหลพลพยุหเสนา จังหวัดกาญจนบุรี. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษา-สสศท, 15(2), 34–47. สืบค้น จาก https://li05.tci-thaijo.org/index.php/AEET/article/view/1003

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย