ความรอบรู้ด้านสุขภาพในผู้ปกครองของผู้ป่วยเด็กโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้ ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยมหิดล

บทคัดย่อ

บทคัดย่อ: การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความรอมรู้ด้านสุขภาพในผู้ปกครองของผู้ป่วยเด็กโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้ 2) เพื่อศึกษาพฤติกรรมของผู้ปกครองในการดูแลผู้ป่วยเด็กโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้ 3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อาย อาชีพ ระดับการศึกษา รายได้ต่อเดือน และปัจจัยความรอบรู้ดานสุขภาพกับพฤติกรรมของผู้ปกครองในการดูแลผู้ป่วยเด็กโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้ ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยมหิดล โดยใช้ทฤษฎีความรอมรู้ด้านสุขภาพและพฤติกรรม เป็นกรอบแนวคิดในการวิจัย เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากร คือ ผู้ปกครองผู้ป่วยเด็กโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้ ที่นำเด็กเข้ารับการรักษาที่ศูนย์การแพทย์กาญจนาภิเษก มหาวิทยาลัยมหิดล ระหว่างเดือนพฤษภาคม 2567 ถึงเดือนตุลาคม 2567 จำนวน 1,702 ราย นำไปคำนวณกลุ่มตัวอย่างด้วยสูตรการคำนวณของทาโร่ ยามามาเน่ ได้จำนวน 325 คน โดยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม สถิติติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ความถี่ รอยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานไคสแควร์ สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน และสเปียร์แมน
ผลการศึกษา พบว่า 1) กลุ่มตัวอย่างมีความรอบรู้ด้านสุขภาพของผู้ป่วยเด็กโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้ อยู่ในระดับมาก 2) กลุ่มตัวอยางมีพฤติกรรมในการดูแลผู้ป่วยเด็กโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้ อยู่ในระดับมาก 3) อายุและอาชีพ มีความสัมพันธ์ในระดับต่ำมากกับพฤติกรรมของผู้ปกครองในการดูแลผู้ป่วยเด็กโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.05 รายได้และระดับการศึกษามีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับต่ำกับ พฤติกรรมของผู้ปกครองในการดูแลผู้ป่วยเด็กโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้ อย่างมีนัขสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01 ปัจจัยความรอบรู้ด้านสุขภาพด้านความรู้ความเข้าใจ มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูงกับพฤติกรรมของผู้ปกครองในการดูแลผู้ป่วยเด็กโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติติที่ระดับ .01 ปัจจัยความรอบรู้ด้านสุขภาพด้านการเข้าถึงข้อมูลด้านการสื่อสารเพื่อส่งเสริมการป้องกันโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้ในผู้ป่วยเด็ก ด้านการจัดการตนเองในการป้องกันโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้ในผู้ป่วยเด็ก ด้านการรู้เท่าทันสื่อเพื่อส่งเสริมการป้องกันโรคจมูกอักเสบภูมิแเพ้ในผู้ป่วยเด็ก และด้านการตัดสินใจส่งเสริมการป้องกันโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้ในผู้ป่วยเด็ก มีความสัมพันธ์ทางบวกในระดับสูงมากกับพฤติกรรมของผู้ปกครองในการดูแลผู้ป่วยเด็กโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ.01 ส่วนเพศ ไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมของผู้ปกครองในการดูแลผู้ป่วยเด็กโรคจมูกอักเสบภูมิแพ้