แนวทางการส่งเสริมกิจกรรมทางกายที่เพียงพอในชุมชน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

ผู้แต่ง

  • บรรเจิด ปานเงิน นักวิชาการอิสระ
  • ไพศาล ปันแดน นักวิชาการอิสระ
  • นิพนธ์ สุขีนัง นักวิชาการอิสระ

คำสำคัญ:

กิจกรรมทางกาย, ชุมชน

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้ เป็นการวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม มีวัตถุประสงค์เพื่อกำหนดแนวทางการส่งเสริมกิจกรรมทางกายที่เพียงพอในชุมชน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยใช้หมู่บ้านเป็นหน่วยสำหรับการวิเคราะห์ข้อมูล เจาะจงเลือกบ้านคุ้งระกำ หมู่ 7 ตำบลสามเรือน อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ 1) ประเด็นการสนทนากลุ่มสำหรับการวางแผน 2) ประเด็นการสนทนากลุ่มสำหรับการปฏิบัติการ 3) ประเด็นการสนทนากลุ่มสำหรับการสังเกตผล และ 4) ประเด็นการสนทนากลุ่มสำหรับการสะท้อนผลลัพธ์ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า แนวทางการส่งเสริมกิจกรรมทางกายที่เพียงพอในชุมชน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ประกอบด้วย 4 ขั้นตอน ได้แก่ 1) สร้างคณะทำงาน การกำหนดผลลัพธ์ เป้าหมาย วัตถุประสงค์ สำรวจข้อมูล และวางแผน การดำเนินงาน 2) ออกแบบกิจกรรมทางกาย 3) ปฏิบัติการตามกิจกรรม 4) ประเมินและสรุปผลการดำเนินงาน ประชาชน (ทั้งสามกลุ่มวัย) ร้อยละ 70 มีกิจกรรมทางกายที่เพียงพอในชีวิตประจำวัน ตามผลลัพธ์ ของการดาเนินงานที่กำหนดไว้ การออกแบบกิจกรรมสามารถจัดตั้งเป็นกลุ่มผู้มีกิจกรรมทางกายที่เพียงพอ “ระบำเห็ดตับเต่า” สำหรับในการแสดงเปิดนิทรรศการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์วัฒนธรรม “เห็ดตับเต่างาม ที่สามเรือน” ของอำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

ณัฐธิดาภรณ์ เหง้ามูล สงครามชัยย์ ลีทองดีศกุล และสุรศักดิ์ เทียบฤทธิ์ . (2567). การพัฒนารูปแบบการ ส่งเสริมสมรรถนะทางกายในกลุ่มผู้สูงอายุ โดยการมีส่วนร่วมของชุมชนตำบลท่าศาลา อำเภอภูเรือ จังหวัดเลย. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน, 11(2), 62-76.

ปิยวัฒน์ เกตุวงศา ปัญญา ชูเลิศ วิภาดา เอี่ยมแย้ม อับดุล อุ่นอำไพ และอภิชาติ แสงสว่าง. (2563). คู่มือ กิจกรรมทางกายประจำบ้าน. นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.

สำนักส่งเสริมสุขภาพ กรมอนามัย. (2560). การออกกำลังกายหรือมีกิจกรรมทางกายที่เหมาะสมในแต่ละ ช่วงวัยของคนวัยทำงาน. นนทบุรี: เอ ดรีม สตูดิโอ.

สนธยา สีละมาด. (2557). กิจกรรมทางกายเพื่อสุขภาวะ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2566). แนวทางการดำเนินงาน โรงเรียนส่งเสริมกิจกรรมทางกาย ในประเทศไทย. นนทบุรี: ภาพพิมพ์.

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพระนครศรีอยุธยา. (2567). รายงานประจำปี 2567 สำนักงานสาธารณสุข จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. พระนครศรีอยุธยา: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพระนครศรีอยุธยา.

อุดม อัศวุตมางกุร และฐิติกร โตโพธิ์ไทย. (2560). สถานการณ์การมีกิจกรรมทางกายและพฤติกรรมเนือยนิ่งในแต่ละเขตสุขภาพของประเทศไทย. วารสารการส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม, 43(3): 114-128.

เอกสิษฐ์ หาแก้ว. (2563). รูปแบบการจัดการโปรแกรมกิจกรรมทางกายเพื่อส่งเสริมสุขภาพนักเรียน ในโรงเรียนผู้สูงอายุ. วิทยานิพนธ์หลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการกีฬา มหาวิทยาลัยนเรศวร.

Hoeger, W. K. and S. A. Hoeger. (2011). Lifetime Physical Fitness and Wellness (2nd ed). Boise: Wadsworth.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-02-19

รูปแบบการอ้างอิง

ปานเงิน บ., ปันแดน ไ., & สุขีนัง น. (2026). แนวทางการส่งเสริมกิจกรรมทางกายที่เพียงพอในชุมชน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษา-สสศท, 16(2), 9–19. สืบค้น จาก https://li05.tci-thaijo.org/index.php/AEET/article/view/1019

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย