ภาวะผู้นำที่มีผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบล ในเขตอำเภอเมือง จังหวัดศรีสะเกษ

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ภาวะผู้นำกับประสิทธิผลในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ 2) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำกับประสิทธิผลในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลศรีสะเกษ จังหวัดศรีสะเกษ เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจากองค์การบริหารส่วนตำบลในเขตอำเภอเมืองศรีสะเกษ 10 แห่ง จำนวน 657 คนแบบเจาะจงจากประชากรทั้งสิ้น 895 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติค่าความถี่ (Frequencies) ค่าร้อยละ(percentage) ค่าเฉลี่ย (Mean) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) ในการทดสอบสมมติฐานความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรอิสระและตัวแปรตาม ใช้การวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว (one-way analysis of variance : one -way ANOVA) และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณ (Multiple Regression)
ผลการศึกษาพบว่า
1) ระดับภาวะผู้นำ ผู้บริหารขององค์การบริหารส่วนตำบล ด้านภาวะผู้นำอยู่ในระดับมาก และด้านประสิทธิผลของผู้นำมากที่สุด รองลงมาได้แก่ ด้านคุณลักษณะผู้นำและทักษะ ด้านความผูกพันกับผู้ตามและด้านการตัดสินใจ โดยเห็นว่าผู้บริหารมีปัจจัยผู้นำด้านวิสัยทัศน์น้อยกว่าด้านอื่น ๆ และการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบล พบว่า ภาพรวม องค์การบริหารส่วนตำบลมีการบริหารงานอยู่ในระดับมากและอยู่ในระดับปานกลางโดยเห็นว่า องค์การบริหารส่วนตำบลมีการบริหารงาน ด้านการบริหารงานมากที่สุด รองลงมาได้แก่ ด้านการนำ ด้านการวางแผน และด้านการควบคุม โดยมีการบริหารงานในด้านการจัดองค์กรน้อยกว่าด้านอื่นๆ 2) ความสัมพันธ์ระหว่างภาวะผู้นำกับประสิทธิผลในการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบล อายุ อาชีพ ระดับการศึกษา ตำแหน่งงาน ต่างมีความสัมพันธ์กับการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบล ขณะเดียวปัจจัยภาวะผู้นำ ด้านความผูกพันกับผู้ตาม ด้านคุณลักษณะผู้นำและทักษะและด้านการตัดสินใจก็ล้วนมีความสัมพันธ์กับการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบล