รูปแบบการทุจริตคอร์รัปชั่นเชิงนโยบาย ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรุงเทพมหานคร

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับการทุจริตคอร์รัปชั่นเชิงนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรุงเทพมหานคร 2) ปัจจัยใดที่มีอิทธิพลต่อทุจริตคอร์รัปชั่นเชิงขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรุงเทพมหานคร 3) รูปแบบโครงสร้างความสัมพันธ์การทุจริตคอร์รัปชั่นเชิงนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ได้แก่ ข้าราชการพนักงานและลูกจ้างขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร จำนวน 50แห่ง กลุ่มตัวอย่าง จำนวนทั้งสิ้น 2,110 คน แบบเจาะจง เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ และเครื่องมือที่ใช้เลือกในการวิจัย การเก็บข้อมูลเป็นแบบสอบถาม และนำมาวิเคราะห์ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ การวิเคราะห์โมเดลลิสเรล
ผลการวิจัยพบว่า
1) ระดับการทุจริตคอร์รัปชั่นเชิงนโยบายขององค์กรปกครองส่วนทองถิ่น กรุงเทพมหานคร ด้านบุคคล ด้านกระบวนการ ด้านวิธีดำเนินการ และด้านการสร้างเครื่องมือ หรือเปลี่ยนแปลงเครื่องมือ อยู่ในระดับมาก และการกำหนดนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร ด้านกระบวนการกำหนดนโยบาย ด้านการแสวงหาทางเลือก ด้านการพัฒนาทางเลือก ด้านปัจจัยสภาพแวดล้อมในระบบการเมืองที่มีอิทธิพลต่อนโยบายสาธารณะ ด้านปัจจัยเกี่ยวกับวัฒนธรรมการเมือง ด้านปัจจัยเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมทางการเมือง และด้านปัจจัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างฝ่ายการเมือง กับฝ่ายบริหาร อยู่ในระดับมาก 2) ปัจจัยที่มีผลการทุจริตคอร์รัปชั่นเชิงนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร พบโมเคลลิสเรลองค์ประกอบด้านกระบวนการที่ค่าน้ำหนักมากที่สุด รองลงมาด้านบุคคล ด้านการสร้างเครื่องมือ หรือเปลี่ยนแปลงเครื่องมือ มีค่าน้ำหนักน้อย ด้านโมเคลลิสเรลองค์ประกอบการกำหนดนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร ด้านปัจจัยสภาพแวดล้อมในระบบการเมืองที่มีอิทธิพลต่อนโยบายสาธารณะ มีค่าน้ำหนักมากที่สุด รองลงมาคือ ด้านปัจจัยเกี่ยวกับวัฒนธรรม ด้านการแสวงหาทางเลือกมีค่าน้ำหนักน้อยที่สุด 3) รูปแบบโครงสร้างความสัมพันธ์การทุจริตคอร์รัปชั่นเชิงนโยบายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร 9 ด้านปัจจัยเกี่ยวกับวัฒนธรรมการเมือง ร้อยละ 0.92 ด้านการพัฒนาทางเลือก 0.79 ด้านการแสวงหาทางเลือก ร้อยละ 0.75 ด้านปัจจัยเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างฝ่ายการเมือง กับฝ่ายบริหาร ร้อยละ 0.59 ด้านปัจจัยสภาพแวดล้อมในระบบการเมืองที่มีอิทธิพลต่อนโยบายสาธารณะ ร้อยละ 0.44 และด้านปัจจัยเกี่ยวกับการมีส่วนร่วมทางการเมือง ร้อยละ 0.44