การพยาบาลมารดาหลังคลอดที่ติดเชื้อเอชไอวี: กรณีศึกษา - จันทร์ศรีแก้ว, ออนอุมา (วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษา-สสศท, 2026)
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อให้มารดาหลังคลอดที่ติดเชื้อเอชไอวีได้รับการพยาบาลที่ถูกต้องและเหมาะสม เป็นกรณีศึกษาหญิงไทย อายุ 33 ปี มีอายุครรภ์ 363 สัปดาห์ (G2P1) มีอาการมดลูกหดรัดตัวไม่เจ็บครรภ์ ไม่มีเลือดออกทางช่องคลอด ไม่มีน้ำเดิน ทารกดิ้นดี แพทย์จึงให้พักรักษาตัวในโรงพยาบาลและเฝ้าสังเกตุอาการ แพทย์ได้ตรวจผู้ป่วยพบเป็นโรคหัวใจพิการแต่กำเนิด ตับเลื่อน ติดเชื้อเอชไอวีและไวรัสตับอักเสบบีเรื้อรัง แพทย์ทำการผ่าตัดคลอดได้ทารกเพศชาย พยาบาลได้ดูแลมารดาหลังคลอดโดยการประยุกต์แนวคิดทฤษฎีการพยาบาลมารดาและทารกแบบองค์รวม ร่วมกับแบบแผนสุขภาพของกอร์ดอน และทฤษฎีการดูแลตนเองของโอเร็ม ผลการพยาบาล พบว่า มารดาหลังคลอดรู้สึกตัวดี ช่วยเหลือตัวเองได้น้อย มีแผลผ่าตัดตามขวาง ไม่มีเลือดซึม มีอาการชาขาทั้งสองข้าง หลังผ่าตัดคลอด 24 ชั่วโมง รับประทานอาหารอ่อนได้ ท้องไม่อืด ผู้ป่วยมีปัสสาวะแสบขัดในช่วงแรกเล็กน้อย น้ำคาวปลาสีแดง สภาพร่างกายทั่วไปยังอ่อนเพลียแต่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ หลังคลอดวันที่ 2 ยังมีอาการเจ็บตึงแผลผ่าตัด มดลูกอยู่ระดับสะดือ มีปวดในท้องปวดบีบๆ หน่วงๆ เป็นระยะ เมื่อได้ยาแก้ปวดมีอาการดีขึ้น ผู้ป่วยมีภาวะติดเชื้อ แพทย์จึงให้ Septic workup และให้ยาฆ่าเชื้อเพิ่ม หลังได้ยาครบอาการไข้ลงเป็นปกติ ไม่มีภาวะแทรกซ้อนจากการติดเชื้อ และไม่มีภาวะซึมเศร้าหลังคลอดจากความวิตกกังวลเรื่องบุตรที่ต้องได้รับการผ่าตัดและต้องพักรักษาตัวในห้องผู้ป่วยวิกฤตนาน