มาตรการปองกันการทุจริตที่มีผลต่อประสิทธิภาพ การบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร

ผู้แต่ง

  • วัฒนะ โรจนสุวรรณ์ (รัฐประศาสนศาสตร์) สถาบันรัชต์ภาคย์
  • ประดิษฐ์ ดีวัฒนกุล หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต สถาบันรัชต์ภาคย์
  • ธนภาค บุ้งจันทร์ หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตร์มหาบัณฑิต สถาบันรัชต์ภาคย์

คำสำคัญ:

องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น, การทุจริตคอร์รัปชั่น, ประสิทธิภาพการบริหารงาน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับมาตรการป้องกันการทุจริตคอร์รัปชั่นที่มีผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 2) ความสัมพันธ์มาตรการป้องกันการทุจริตคอร์รัปชั่นและประสิทธิภาพการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประชากรที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ ผู้บริหารท้องถิ่น ข้าราชการ พนักงานและบุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร จำนวน 1,819 คน การสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงเป็นการวิจัยเชิงสำรวจ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย การเก็บข้อมูลเป็นแบบสอบถามและมาวิเคราะห์ด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางสถิติ ได้แก่ การแจกแจงความถี่ (Frequency) ร้อยละ (Percent) ค่าเฉลี่ย (Mean) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (Standard Deviation) และการวิเคราะห์สหสัมพันธ์ คาโนนิคอล (Canonical Correlation)
ผลการวิจัยพบว่า
1) ระดับมาตรการป้องกันการทุจริตคอร์รัปชั่นและประสิทธิภาพการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกรุงเทพมหานครการทุจริตคอร์รัปชั่นด้านบุคคลช่องว่างของระเบียบและกฎหมายการขาดประชาสัมพันธ์ให้ประชาชนรับทราบการขาดความรู้ความเข้าใจและขาดคุณธรรมจริยธรรมอำนาจบารมีอิทธิพลอยู่ในระดับมาก ประสิทธิภาพการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นด้านหลักนิติธรรมความโปร่งใสความรับผิดชอบความคุ้มค่า การมีส่วนร่วมและหลักคุณธรรมอยู่ในระดับมากเช่นเดียวกัน 2) ความสัมพันธ์มาตรการป้องกันการทุจริตคอร์รัปชั่นและประสิทธิภาพการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกรุงเทพมหานครด้านหลักนิติธรรมความโปร่งใสความรับผิดชอบความคุ้มค่าการมีส่วนร่วมและหลักคุณธรรมส่งผลต่อมาตรการป้องกันการทุจริตคอร์รัปชั่นขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นมากที่สุด

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

โกวิทย์ พวงงาม. (2549). รายงานการวิจัยประเมินองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นที่มีความเป็นเลิศด้านความโปร่งใสและการมีส่วนร่วมของประชาชน. กรุงเทพฯ : มิสเตอร์ก็อบปี้.

ธีรภัทร์ เสรีรังสรรค์. (2553). นักการเมืองไทย จริยธรรม ผลประโยชน์ทับซ้อนการคอร์รัปชั่น. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์วิญญชน.

บริบูรณ์ รักษาดี. (2550). ปัญหาการมีส่วนร่วมของประชาชนในการถอดถอนผู้บริหารท้องถิ่น. นิติศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชานิติศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.

ประภัสสร เสวิกุล. (2554). คอร์รัปชั่น. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก : http://www.psevikul.com/index.php?lay=show&ac=article&ld=539310860&Ntype=5. (วันที่คนข้อมูล : 30 มกราคม 2556).

พรศักดิ์ ผ่องแผ้ว. (2544). ดัชนีคอร์รัปชั่นของไทย : การสร้างและการตรวจสอบความเชื่อถือได้. รายงานผลการวิจัย เสนอต่อมูลนิธิเอเชียและสำนักงานคณะกรรมการ ป.ป.ช. 368 หน้า.

ภานุ ลวกุล. (2555). สถานการณ์การคอร์รัปชั่นของประเทศไทย. วารสารวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์ 2 (1) : มกราคม-มิถุนายน 2555.

สังคิต พิริยรังสรรค์ และผาสุก พงษ์ไพจิตร. (2549). คอร์รัปชั่นกับประชาธิปไตย. กรุงเทพฯ : ศูนย์เศรษฐศาสตร์การเมือง คณะเศรษฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สินธ์ กีรติยาดม. (2554). รายงานวิจัยเรื่อง ทัศนะและรูปแบบการคอร์รัปชั่นในสำนักงานการศึกษาแห่งหนึ่งในจังหวัดอุบลราชธานี. สืบค้นเมื่อ 25 มีนาคม 2554. จาก http://www.thaiedresearch.org/thaied/

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-02-18

รูปแบบการอ้างอิง

โรจนสุวรรณ์ ว., ดีวัฒนกุล ป., & บุ้งจันทร์ ธ. (2026). มาตรการปองกันการทุจริตที่มีผลต่อประสิทธิภาพ การบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นกรุงเทพมหานคร. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษา-สสศท, 14(1), 115–142. สืบค้น จาก https://li05.tci-thaijo.org/index.php/AEET/article/view/984

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย