การศึกษารูปแบบและลวดลายผ้าทอกะเหรี่ยงโปว์

Main Article Content

นรเทพ โปธิเป็ง
ธีรธัช อาภรณ์

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบ ลักษณะลวดลาย และสีบนผ้าทอในชุดกะเหรี่ยงโปว์ จากกลุ่มตัวอย่าง ชาวกะเหรี่ยงโปว์ อำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ จำนวน 20 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการบันทึกภาพ เสียง และ การสัมภาษณ์ เพื่อใช้วิเคราะห์ข้อมูลเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยพบว่า 1) รูปแบบของผ้าทอในชุดกะเหรี่ยงโปว์ ได้แก่ เสื้อเด็กผู้หญิงมีลักษณะยาวกว่าเสื้อปกติ เหมือนชุดทรงกระสอบ หรือชุดเชวาของหญิงวัยรุ่นชาวกะเหรี่ยงโปว์ เสื้อเด็กผู้ชายมีลักษณะคล้ายเสื้อของผู้ใหญ่ ทรงกระสอบ กางเกงเป็นแบบอย่างง่าย เหมือนกางเกงสะดอ ชุดผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว แบ่งออกเป็น 2 แบบ คือ แบบที่มีลวดลายบริเวณชายเสื้อ และแบบที่มีลวดลายบริเวณไหล่ ผ้าซิ่นใช้ผ้าทอหน้าแคบ 2 ผืน เย็บติดกัน ความยาว 180 ถึง 200 เซนติเมตร สวมผ้าโพกศรีษะ สะพายกระเป๋าย่ามตามวัตถุประสงค์การใช้งาน เช่น สะพายกระเป๋าย่ามสำหรับทำการเกษตร โดยเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายทั้งหมดจะใช้วิธีการเย็บด้วยมือ 2) ลวดลายผ้าทอกะเหรี่ยงโปว์ได้จากการทอ 3 วิธี คือ การจก การขิด และการมัดหมี่ ลวดลายบนผ้าทอในชุดกะเหรี่ยงโปว์ ได้รับแรงบันดาลใจจากสิ่งที่พบเห็นในชีวิตประจำวัน เช่น ลักษณะของน้ำตก ใบไม้ ผลไม้ ดอกไม้ สัตว์ และแมลง แล้วมาดัดแปลงเป็นลวดลายบนผืนผ้า แสดงถึงความคิดสร้างสรรค์ การจินตนาการ และความเชื่อ 3) สีที่ทำให้เกิดลวดลายมี 7 สี ได้แก่ แดง แสดหรือสีหมากสุก เขียว ฟ้า เหลือง ดำ และขาว

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
โปธิเป็ง น. ., & อาภรณ์ ธ. . (2022). การศึกษารูปแบบและลวดลายผ้าทอกะเหรี่ยงโปว์. วารสารวิจัยเส้นใย ผ้า และแฟชั่น, 2(1), 30–40. สืบค้น จาก https://li05.tci-thaijo.org/index.php/Textile/article/view/1066
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

พอล ลูวิส, และอีเลน ลูวิส. (2528). หกเผ่าชาวดอย. เชียงใหม่: หัตถกรรมชาวเขา.

ผะอบ นะมาตร์, อัญชัน สวัสดิโอ, ระเบียบ สุภวิรี, และโกวิท แก้วสุวรรณ. (2544). ผ้าและการสืบทอดความรู้เรื่องผ้า : กรณีศึกษากะเหรี่ยงโปว์ในพื้นที่จังหวัดกาญจนบุรี ราชบุรี และสุพรรณบุรี. (รายงานการวิจัย). นครปฐม: สถาบันวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ขจัดภัย บุรุษพัฒน์. (2540). ชนกลุ่มน้อยสัญชาติพม่า. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แพร่พิทยา.

ศูนย์ส่งเสริมศิลปาชีพระหว่างประเทศ (องค์การมหาชน). (2557). เย็บ ปัก ถัก ทอ เอกลักษณ์และศิลปะลวดลายผ้าชาวเขา. กรุงเทพมหานคร: บริษัท สยามคัลเลอร์พริน จำกัด.

บุญช่วย ศรีสวัสดิ์. (2545). ชาวเขาในไทย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มติชน.

วิชาญ โป๊ะคำ. (2555). ผ้าทอกระเหรี่ยงโปว์ในเขตอำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ : กรณีศึกษาผ้าทอบ้านเด่นกระต่าย บ้านผาปูน และบ้านยางเปา. (โครงการระดับปริญญาตรี). คณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, เชียงใหม่.

ภิรมย์ แก้วมณี. (2555). การพัฒนาผ้าคลุมไหล่จากผ้าทอมือกะเหรี่ยง กรณีศึกษาหมู่บ้านกะเหรี่ยง – ตะเพินคี่ หมู่ 5 ตำบลวังยาว จังหวัดสุพรรณบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี, ปทุธานี.

กรมประชาสงเคราะห์ กระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคม. (2543). ผ้าชาวเขา. กรุงเทพมหานคร: บริษัท รำไทยเพรส จำกัด.

พจนา นูมหันต์, อุษา ตั้งธรรม, วาสนา ช้างม่วง, สุรีย์ สุทธิสังข์, วิภาดา กระจ่างโพธิ์, และสัมภาษณ์ สุวรรณคีรี. (2555). ศึกษาวิถีวัฒนธรรม อนุรักษ์และพัฒนาผ้าชนเผ่าสู่เชิงพาณิชย์ กรณีศึกษา ผ้าทอกะเหรี่ยงจังหวัดภาคเหนือ. (รายงานการวิจัย). กรุงเทพมหานคร: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.

กันทนา ใจสุวรรณ, ทรงศักดิ์ ปัญญา, สุรินทร์ มหาวรรณ์, นพรัตน์ สิทธิโชคธนารักษ์, อำภา สมัครพงศ์พันธ์, และ วัชรี วีระแก้ว. (2564). รูปแบบการจัดการความรู้ภูมิปัญญาผ้าทอกะเหรี่ยง บ้านพะมอลอ ตำบลบ้านกาศ อำเภอแม่สะเรียง จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารการพัฒนาชุนชนและคุณภาพชีวิต, 9(1), 27-38.