การมีส่วนร่วมของประชาชนในการอนุรักษ์ป่าชุมชนท่าอิบุญ

ผู้แต่ง

  • สุวัฒน์ อินทรประไพ หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตร์ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์

คำสำคัญ:

การมีส่วนร่วม, การอนุรักษ์ป่าชุมชน

บทคัดย่อ

การมีส่วนร่วมของชุมชนเปิดโอกาสให้ประชาชนทั่วไปหรือสาธารณะชนมีส่วนร่วมในการกำหนดแผนแนวทางการบริหารจัดการ การแก้ปัญหาของชุมชน รวมไปจนถึงการดูแลรักษาทรัพยากรธรรมชาติ โดยลักษณะการมีส่วนร่วมจะมีหลายรูปแบบแตกต่างกัน คือ ตั้งแต่การรับข้อมูลข่าวสารการแสดงความคิดเห็นสนับสนุนหรือคัดค้าน การปรึกษาหารือ การประชุมรับฟังความคิดเห็น รวมถึงการร่วมคิดร่วมตัดสินใจและร่วมประเมินผล
หน่วยงานที่เกี่ยวข้องปรับนโยบาย และวิธีการดำเนินงานเกี่ยวกับการอนุรักษ์ป่าไม้เสียใหม่ โดยคำนึงถึงความต้องการและปัญหาของชุมชนในพื้นที่เป็นสำคัญ ปลูกฝังแนวความคิดเกี่ยวกับป่าไม้ การอนุรักษ์ทรัพยากรเป็นเรื่องสำคัญ ซึ่งจะสำเร็จลงได้ต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกฝ่าย ให้เกิดความรักความ หวงแหน เห็นความสำคัญและความจำเป็นในการอนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ บริเวณที่เป็นป่าอยู่แล้ว ก็พยายามรักษาให้คงสภาพเป็นป่าต่อไป การบำรุงรักษาป่าไม้ มีสภาพเป็นป่าอยู่ตลอดไปทำได้โดยการ กำหนดพื้นที่ป่าเป็นป่าสงวนแห่งชาติ อุทยานแห่งชาติ และวนอุทยานออกกฎหมายเกี่ยวกับป่าไม้โดยตรง การปลูกป่า การให้การประชาสัมพันธ์แก่ชุมชนทราบและออกกฎหมายคุ้มครองป่าสงวนแห่งชาติควบคุม การตัดไม้ทำลายป่าการปลูกป่าทดแทน การป้องกันไฟป่าและศัตรูพืช ภัยจากป่านับว่าเป็นอันตรายร้ายแรงที่ เกิดขึ้นกับป่าไม้ และผู้ที่อาศัยอยู่บริเวณใกล้เคียงกับป่าไม้ ทำให้ต้นไม้ที่ ขึ้นอยู่ในป่าเจริญเติบโตช้า หรือ หยุดการเจริญเติบโต ต้นไม้เล็กถูกทำลายล้มตายลงไป บ้านเรือนราษฎรที่อยู่ใกล้เคียงถูกทำลาย สัตว์ป่าหลาย ชนิดถูกไฟคลอกตายเป็นจำนวนมาก ภัยจากไฟป่าส่วนใหญ่จะเกิดในฤดูร้อน อากาศแห้งแล้ง จึงควรหาวิธี ควบคุมภัยจากไฟป่าให้ได้ผล และควรชักชวนให้ประชาชนร่วมมือป้องกัน

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

โกวิทย์ พวงงาม. (2546). อบต.ในกระบวนทัศน์ใหม่ : พัฒนาสร้างเครือข่ายและเสริมความเข้มแข็ง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์วิญญูชนจำกัด.

กุนจันทร์ สิงห์สุ. (2535). ปัจจัยที่มีผลต่อการมีส่วนร่วมของประชาชนในการบํารุงรักษาสระเก็บนน้ำ เนื่องมาจากโครงการ กสข. วิทยานิพนธ์ ร.ม. (รัฐศาสตร์). กรุงเทพฯ : บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์. (วิทยานิพน).

เกียรติศักดิ์ เรือนทองดี. (2536). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อการอมีส่วนรวมของสตรีในการพัฒนา: ศึกษา เฉพาะกรณีตําบลสหกรณ์นิคม อําเภอทองผาภูมิ จังหวัดกาญจนบุรี. วิทยานิพนธ์วิทยาศาสตร มหาบัณฑิต, สาขาพัฒนาชุมชน, คณะวิทยาศาสตร์, มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

กิติ จรรยาวัฒน์. (2535). “พฤติกรรมและการรับรู้ของประชาชนในการอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้: กรณีศึกษา บ้านแพะ อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ และบ้านทุ่งยาวอำเภอเมือง จังหวัดลำพูน”. วิทยานิพนธ์ วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาภูมิศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ธัญญา ผลอนันต์. (2554). แบบฝึกหัดคิดพิชิต Mind Map สำหรับพนักงานและหัวหน้างาน.กรุงเทพมหานคร : Buzan Centre Thailand (BCT).

ธัญญา ผลอนันต์. แบบฝึกหัดคิดพิชิต (2545).Mind Map สำหรับพนักงานและหัวหน้างาน.ฉบับพิมพ์ ครั้งที่ 2 แก้ไข ปรับปรุง. กรุงเทพฯ : Buzan Centre Thailand (BCT).

ทวี นาคบุตร. (2545). หน่วยที่ 3 ปัญหาการมีส่วนร่วมของชุมชนในการจัดการศึกษานอกระบบ. สาขาวิชา ศึกษาศาสตร์, นนทบุรี.

ปาริชาติ วลัยเสถียร. (2543). เอกสารประกอบการศึกษาวิชา ส.ค.651 : ทฤษฎีและการพัฒนาชุมชนสาขา พัฒนาชุมชน. กรุงเทพมหานคร : คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตโต). (2534.) การพัฒนาที่ยั่งยืน. กรุงเทพมหานคร : สำนักพิมพ์มูลนิธิโกมลคีม ทอง, 2544.

วินัย วีระพัฒนานนท์. (2534). สิ่งแวดล้อมศึกษา. กรุงเทพมหานคร : โอเดียนสโตร์,

สมาคมส่งเสริมสวัสดิการสังคมและสิ่งแวดล้อม. (2563). โครงการ สวมหมวกให้ภูเขาสวมรองเท้าให้ตีนภู มุ่งสู่การฟื้นฟูนิเวศบริการป่าต้นน้ำห้วยสะดวง ตำบลท่าอิบุญ อำเภอหล่มสัก จังหวัดเพชรบูรณ์.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-02-19

รูปแบบการอ้างอิง

อินทรประไพ ส. (2026). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการอนุรักษ์ป่าชุมชนท่าอิบุญ. วารสารสิ่งแวดล้อมศึกษา-สสศท, 16(1), 92–102. สืบค้น จาก https://li05.tci-thaijo.org/index.php/AEET/article/view/1017

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ