การออกแบบกระเป๋าจากเศษผ้าไหมเทคนิคแพชเวิร์คบล็อก สำหรับสตรีวัยทำงาน

Main Article Content

กนิษฐา เรืองวรรณศักดิ์
ธีรดา จันทร์มีแก้ว

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาคุณลักษณะของเศษผ้าไหมที่เหลือจากกระบวนการผลิตในงานหัตถกรรมชุมชน เพื่อนำมาพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์กระเป๋าสำหรับสุภาพสตรีวัยทำงาน โดยใช้เทคนิคแพชเวิร์คบล็อก (Patchwork Block Technique) และประเมินผลงานจากต้นแบบที่สร้างขึ้น กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญด้านการทอผ้าไหม ประธานกลุ่มทอผ้า ธ.มณโฑ จังหวัดอุดรธานี และสุภาพสตรีวัยทำงาน อายุ 20–45 ปี จำนวน 100 คน เครื่องมือวิจัย ได้แก่ แบบสัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญเพื่อเก็บข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับบริบทการผลิตผ้าไหม ลักษณะเศษผ้า เอกลักษณ์ลวดลาย และแนวคิดการสร้างสรรค์งานหัตถกรรม รวมถึงแบบประเมินผลงานการออกแบบ


              ผลการวิจัยสรุปได้ว่า (1) การเพิ่มมูลค่าเศษผ้าไหมของกลุ่มทอผ้า ธ.มณโฑ โดยประยุกต์ลวดลายพื้นเมืองมงคล เช่น ลายกาบ ลายลูกแก้ว ลายโคมห้า ลายโคมเจ็ด และลายหลวง การคัดแยกกลุ่มสีให้เหมาะสมกับผู้บริโภคที่เหมาะสม ช่วยให้การออกแบบกระเป๋ามีความร่วมสมัยและใช้งานได้จริง (2) เทคนิคแพชเวิร์คบล็อกช่วยเพิ่มมูลค่าเศษผ้า โดยการตัดต่อเป็นรูปทรงเรขาคณิตและเย็บเป็นลวดลายพื้นเมือง สามารถพัฒนาเป็นผลิตภัณฑ์กระเป๋าได้ 4 แบบ ได้แก่ กระเป๋าเป้สะพายหลัง กระเป๋าเครื่องสำอางแบบท่องเที่ยว กระเป๋าทรงถัง และกระเป๋าสตางค์ (3) ผลการประเมินความพึงพอใจพบว่าภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย 4.53) โดยกระเป๋าเครื่องสำอางได้รับความพึงพอใจสูงสุด รองลงมาคือกระเป๋าทรงถัง กระเป๋าสตางค์ และกระเป๋าเป้สะพายหลัง

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
เรืองวรรณศักดิ์ ก., & จันทร์มีแก้ว ธ. (2026). การออกแบบกระเป๋าจากเศษผ้าไหมเทคนิคแพชเวิร์คบล็อก สำหรับสตรีวัยทำงาน. วารสารวิจัยเส้นใย ผ้า และแฟชั่น, 6(1), 1–15. สืบค้น จาก https://li05.tci-thaijo.org/index.php/Textile/article/view/1503
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

Green Network. (2019). Upcycle และ Recycle วิถีแห่งความยั่งยืน. สืบค้นเมื่อ 27 กรกฎาคม2568, จาก http://surl.li/lkyen.

Kate Fletcher. (2008). Sustainable fashion and textiles: Design journeys. UK and USA: Earthscan.

Rujrada, W. (2021). 3 วิธีเพิ่มมูลค่าสินค้ามือสอง เปลี่ยนของเก่าให้เป็นขุมทรัพย์. สืบค้นเมื่อ 9 กรกฎาคม 2568, จาก https://www.smethailandclub.com/entrepreneur/7255.html.

Kim Y. Hiller Connell and Joy M. Koza (2017). Introduction to special issue on sustainability and the triple bottom line within the global clothing and textiles industry. Fashion Textiles. 4(16), 2-3.

Remy, N., Speelman, E., & Swartz, S. (2016). Style that’s sustainable: A new fast-fashion formula. McKinsey Global Institute.

จีราวัฒน์ มันทรา. (2560). การศึกษาศักยภาพในการแข่งขันของผู้ประกอบการ : กรณีศึกษาอุตสาหกรรมผ้าไหม ในอำเภอชนบท จังหวัดขอนแก่น. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์. 6(2), 527-543.

นลินี ทองประเสริฐ และ รุ่งโรจน์ อิฐรัตน์. (2556) การเพิ่มศักยภาพวิสาหกิจขนาดกลาง และขนาดย่อมด้วยแนวทางเศรษฐกิจสร้างสรรค์ที่ใช้สินทรัพย์ทางวัฒนธรรมไทย : กรณีวิสาหกิจ ชุมชนประเภทผ้า และผลิตภัณฑ์จากผ้า. มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี.

จิตรา ปั้นรูป, ดวงสมร พลเยี่ยม, อภิญญา กันธิยะ, วรรณิดา ชินบุตร, ณัฏฐณิชา เขียวคำอ้าย, รัชชา จารุศุกร์, และเอกชัย ดวงใจ. (2560). การพัฒนากลยุทธ์ทางการตลาดเพื่อเสริมศักยภาพธุรกิจชุมชน: กรณีศึกษาผลิตภัณฑ์ ผ้าฝ้ายทอมือ กลุ่มส่งเสริมอาชีพบ้านเชียงราย จังหวัดน่าน. RMUTT Global Business and Economics Review. 12(1), 189-203.

อุดมลักษณ์ แก้วสวัสดิ์. (2558). กระเป๋าอเนกประสงค์จากเศษผ้ายกนครศรีธรรมราชโดยเทคนิคการตัดต่อผ้า. วิทยานิพนธ์สาขาวิชาการบริหารธุรกิจคหกรรมศาสตร์. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร.